Maciej Egermeier blog

Ostatnio w poszukiwaniu informacji na temat BPMN (czyli Business Process Modeling Notation) natknąłem się na ciekawe tablice zrobione w Visio opisujące tę notację. Obecnie zajmuję się tworzeniem diagramów w BPMN i takie zestawienie elementów notacji może mi w tym pomóc. Niestety jak się wydrukuje na A4 to niewiele widać. A3 to minimum. Jak się nie ma odpowiedniej drukarki pomocne może być ściągnięcie plików visio z repozytorium projektu na Source Forge i wydrukowanie w częściach.

Poza tablicami dla BPMN są jeszcze tablice dla ITIL, Prince2, UML i innych zagadnień. Ciekawy pomysł.

Dodaj posta do:

Ostatnio przeczytałem opublikowany w Harvard Business Review (november 2005) i w HBR OnPoint, który leży w Empiku wywiad z Herbertem Bensonem. Artykuł mnie bardzo zaciekawił, ponieważ dotyczył stresu w pracy. Jaki poziom stresu jest pozytywny i sprzyja wydajności, a jaki jest destrukcyjny powodujący wypalenie i kłopoty ze zdrowiem. Autor artykułu w swoich badaniach zaobserwował, że zwiększa się efektywność, gdy stres osiąga poziom, na którym już odczuwamy negatywne jego skutki, a następnie wyciszamy się stosując np. techniki medytacyjne, “odmóżdżające” czynności i inne. Autor przytoczył prawa Yerksa-Dodsona w kontekście stresu. Dochodzimy do wierzchołka krzywej, aby potem odpuścić i się wyciszyć. Towarzyszy temu wzrost zdolności kreatywnego myślenia i jasność umysłu. Osobiście tego nie testowałem, bo ostatnio nie byłem w bardzo stresującym środowisku, ale jestem ciekaw, czy rzeczywiście to działa. Sztuka polega na tym, aby być ciągle na lewym zboczu tej krzywej, a nie na prawym. Wiadomo, że w pewnych granicach stres jest siłą pozytywną, bo popycha do działania.

Podobnym problemem zajmuje się Harvard Business Review january 2005 (tak, jestem fanem tej gazety ). Artykuł “Overloaded circuits: Why smart people underperform”. [a tutaj można przeczytać krótki wywiad z autorem] jest o tym, co się dzieje, kiedy jesteśmy zalani zbyt dużą ilością zadań i informacji. Płat czołowy odpowiadający za wyższe czynności zostaje przeciążony. Kiedy mamy do ogarnięcia zbyt wiele wątków wysyła sygnały do głębszych (pierwotnych) części mózgu. Te zaczynają działać jak w stanie zagrożenia. Takie reakcje mają priorytet, bo decydują o przetrwaniu, nad wyższymi funkcjami mózgu niezbędnymi do wykonywania bardziej złożonych zadań, jak podejmowanie decyzji, planowanie, zarządzanie czasem itp. Dlatego mózg pierwotny zaczyna dominować nad tym “nowoczesnym”. Im więcej sygnałów mózg pierwotny dostaje tym reakcje są silniejsze. Powstaje pętla. Ja czuję coś takiego jako rodzaj otępienia. Mój “nowoczesny” mózg zostaje przytłoczony tym pierwotnym. Trudno wtedy podjąć jakąkolwiek decyzję. Im bardziej byśmy się starali, tym bardziej pętla będzie się zaciskać. Mamy jedno wyjście – wyłączyć się. Tak jak mózg pierwotny jest bardzo prosty, tak i rozwiązania tego problemu są proste. Trzeba dać mu znać, że wszystko jest ok. Pomóc mogą ćwiczenia oddechowe, techniki medytacyjne (można poczytać o nich np. tutaj), albo po prostu bieganie po schodach. Podczas prostych ćwiczeń, wydzielają się przyjazne dla mózgu endorfiny, które pomagają w wyrwaniu się z pętli. Wpadaniu w pętle sprzyja brak snu i zjadanie dużych ilości węglowodanów (słodycze, makarony itp.) powodujących skoki poziomu glukozy we krwi, a co za tym idzie skoki w odżywianiu komórek mózgowych.
Właśnie te negatywne skutki stresu widać na wykresie Yerksa-Dodsona – jest krzywą, a nie prostą
Zdecydowanie polecam ten artykuł z HBR (nie, nie jestem agentem tego wydawnictwa )

Ciekawe, że zwykłe siedzenie w biurze może być źródłem tylu badań i obserwacji !

Dodaj posta do:

Kiedyś w jednej z firm, w których pracowałem, musiałem jakoś ucywilizować tworzenie kopii zapasowych na komputerach. Przeszukując internetowe morze natrafiłem na bardzo fajny program o nazwie Cobian Backup. Okazał się być skutecznym narzędziem, dlatego chciałbym go tutaj polecić. Nie jest to może idealny i zapewne nie może się mierzyć z profesjonalnymi systemami, ale i tak ten program na licencji open source jest wart uwagi.

W skrócie: Program umożliwia utworzenie kopii zapasowej na serwerze FTP, dysku lub dysku sieciowym (pewnie dałoby się też w katalogu webowym WebDAV, jeśli wcześniej został dodany w systemie) według zadanego harmonogramu. Przed zapisem pliki mogą zostać skompresowane i zaszyfrowane przy użyciu silnych algorytmów kryptograficznych. Możliwe jest zapisanie tylko zmienionych plików.

Scenariusze tworzenia kopii zapasowych i bezpieczeństwo.

Podczas instalacji Cobiana wybieramy, czy ma zostać zainstalowany jako usługa systemu windows (uruchamiana jako dany użytkownik), czy jako normalny program. Działanie jako usługa jest świetnym pomysłem. W ten sposób użytkownik nie może tego programu wyłączyć, a więc nie może pominąć tworzenia np. codzinnej kopii. W konfiguracji zadania tworzenia kopii zapasowej można ustawić, aby zadanie zostało uruchomione jako inny użytkownik. Daje to możliwość stworzenia katalogu na dysku sieciowym, w którym zapisywane są kopie zapasowe, a do którego użytkownik nie ma dostępu. Ta opcja w połączeniu z możliwością zabezpieczenia dostępu do konfiguracji programu hasłem daje trochę pewności co do odporności na zamierzone lub nie szkodliwe działanie użytkowników (niestety hasło da się bardzo łatwo usunąć poprzez usunięcie jednego z plików konfiguracyjnych). Oczywiście zapisywanie w programie hasła użytkownika domenowego, na którego prawach by był dokonywany zapis kopii ma swoje wady. Teoretycznie możliwe jest wyciągniecie tego hasła z programu (jest zahaszowane), a więc i dostęp do wszystkich kopii zapasowych. Trudno sobie wyobrazić tworzenie dla każdego pracownika oddzielnego użytkownika dla backupu, więc taki użytkownik domenowy będzie miał dostęp do wszystkich plików pracowników. Można oczywiście szyfrować kopie zapasowe, ale to dodatkowo komplikuje całe rozwiązanie (gromadzenie gdzieś kluczy).
Można przemyśleć zastosowanie serwera FTP z jednym użytkownikiem i hasłem dla wszystkich komputerów – prawa tylko do zapisu. Niestety jeśli ktoś pozna hasło będzie mógł nadpisać istniejące na serwerze pliki, chyba że serwer zostanie inaczej skonfigurowany.
Co jeśli nie mamy serwera? Możemy kopiować pliki z jednego komputera na drugi z zastosowaniem szyfrowania plików. Można także rozważyć zakup urządzenia NAS (Network Attached Storage) np. D-Link DNS-323 i gromadzenie kopii zapasowych na jego dyskach twardych.

Logi i kontrolowanie całego procesu.

Niestety bez rewelacji. Program zapisuje logi lokalnie w postaci pliku tekstowego. Można ustawić powiadamianie na email, co jest tak naprawdę przesłaniem pliku logu. Dość przydatna może być opcja wysłania emaila powiadamiającego tylko w razie wystąpienia błędów. Niestety program nie zapisuje informacji w logu systemowym, nie potrafi zapisywać do sysloga ani nic takiego. Zatem nie ma co marzyć o takiej opcji, żeby w danym momencie wiedzieć na którym komputerze był uruchomiony backup, a na którym nie. Jedynym wyjściem by było ustawienie wszystkim pracownikom logowania na email i potem jakiegoś automatycznego parsowania plików logów. Ehh Niestety znów jest problem taki, że w programie musi być na sztywno wpisane hasło użytkownika serwera pocztowego, ale na szczęście jest zahaszowane.

Kopie zapasowe z laptopów

Jeśli np. ustawimy codzienny backup np. o 10 rano i wtedy laptop nie pojawi się w sieci i nie wykona zadania, można skorzystać z opcji “Run missed backups”. Na to że użytkownik sam uruchomi zadanie chyba raczej nie ma co liczyć.

Podsumowanie

Cobian Backup na pewno nie jest konkurencją dla komercyjnych systemów do automatyzacji tworzenia kopii zapasowych, ale na pewno jest lepszy niż zapisywanie raz na jakiś czas plików ręcznie. W przypadku wielu komputerów zarządzanie całą konfiguracją może być sporym wyzwaniem, ale w przypadku małej firmy z kilkoma komputerami może być skutecznym rozwiązaniem. Możliwość uruchamiania programu jako inny użytkownik daje nowe możliwości i zwiększa “głupotoodporność”.

Dodaj posta do:

Jeśli ktoś chce zacząć projekt zgodnie z Prince2 , to przydatne mogą być szablony dokumentów zgodne z tą metodyką. Narzucają sposób działania i wymuszają zebranie odpowiednich danych przed rozpoczęciem projektu, jak i w czasie jego prowadzenia. Pokusiłem się o zwiady w tej dziedzinie. Niestety nie doszukałem się takich szablonów na stronie OGC , ale znalazłem strony na których publikowane są dokumenty MS Office ponoć ściągnięte z tej strony, jak i innego pochodzenia. Takie właśnie dokumenty OGC można ściągnąć ze strony [1] prince2.com , niestety po uprzednim wypełnieniu formularza.

Fajną stroną dość dobrze rozbijającą Prince2 na czynniki pierwsze jest [2] Prince2 Weasel . Oprócz wielu definicji i diagramów nas w tym momencie najbardziej interesuje dział Browser -> Document, gdzie jest sporo przykładowych dokumentów.

Kolejną stroną z szablonami jest strona strona firmy konsultingowej [3] AJwilcox, gdzie linki do poszczególnych plików są przedstawione w postaci przyjemnej mapy pamięci. Ponownie powołują się na stronę OGC, jako źródło swoich plików, ale różnią się one od tych (lepszych), które można ściągnąć z pierwszej podanej przeze mnie strony.

Stroną naprawdę wartą uwagi jest [4] www.dti.gov.uk Polom szablonu towarzyszy kilka stron objaśnień jak je prawidłowo wypełnić. Naprawdę może być to przydatne. Nie trzeba zaglądać do innych materiałów.

Dzięki tego typu szablonom, nawet bez znajomości metodyki Prince2 można wprowadzić do projektów lepszą organizację. Śledząc te dokumenty i diagramy Prince2 myślę, że można dojść jaka jest kolejność i co z czego wynika. Warto zacząć od dokumentu PID (Project Initiation Document) bo najłatwiej jest się zorientować jakie jest jego zastosowanie.
Podane przeze mnie wzorce dokumentów różnią się od siebie w jakimś stopniu, więc można znaleźć coś odpowiadającego potrzebom.

Dodaj posta do:

Ostatnio natrafiłem na fragment książki Alana Greenspana “The age of turbulance” zamieszczony w 39 numerze Newsweeka. Greenspan przedstawia czynniki, które mogą źle wpłynąć na gospodarkę Stanów Zjednoczonych, a zetem i gospodarkę światową (widać to już na naszej giełdzie). Stany zwiększają swój deficyt budżetowy, między innymi aby sfinansować wojny. Jednocześnie sami Amerykanie mocno się zapożyczyli, co widać po ostatnim kryzysie na rynku kredytów hipotecznych i w związanych z nimi funduszach inwestycyjnych. Zatem Ameryka przejada więcej niż powinna w skali makro i mikro. Wpływa to pozytywnie na wzrost gospodarczy – przemysł zbrojeniowy i konsumpcja narodu z pewnością go napędzają. Jednak kiedyś musi się to skończyć. Kredyty zaciągnięte przez państwo i obywateli muszą zostać spłacone. Greenspan, jako były szef FED, oczywiście pisze o stopach procentowych (strona o mechaniźmie stóp procentowych), o tym, że będą musiały być znacznie zwiększone, kiedy czynniki zmniejszające inflację zaczną zanikać. Jednym z tych czynników są kredyty, a drugim napływ siły roboczej z biedniejszych krajów. Ten napływ hamował inflację, bo zatrzymywał wzrost płac. O tym samym mówi się w Polsce, że skoro nie ma ludzi do pracy, to weźmiemy ich z Chin. Napłyną nowi pracownicy, to pensje przestaną rosnąć. Greenspan pisze jednak, że ta tendencja się odwróci. W Chinach pracownicy w końcu też zaczną więcej zarabiać, wzrosną ceny chińskich towarów, no i przestanie napływać tylu nowych pracowników do państw zachodnich tak z Chin jak i innych krajów. W Stanach oznaczać to będzie wzrost cen zatrudnienia i wzrost cen towarów importowanych. Do tego nie wiadomo jakie będą ceny ropy, które przecież też mają ogromny wpływ na inflację. Rejony Bliskiego Wschodu, jak wiadomo, nie są zbyt stabilne, więc nie wiadomo, co się stanie także z tym czynnikiem. Nieuchronna, według byłego szefa FED, inflacja wymusi ustanowienie wysokich stóp procentowych. To wszystko zatrzyma amerykańską gospodarkę. Co się stanie wtedy z naszą? Cokolwiek się dzieje w Stanach, od razu ma odzwierciedlenie na warszawskiej giełdzie. Czy nadal trzymać fundusze inwestycyjne, czy też się wycofać? Po ostatnim kryzysie “hipotecznym” sporo opadło. Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ale patrzę w przyszłość z coraz większym niepokojem. Ameryka i jej wpływ na naszą giełdę to jedno. A co z naszym podwórkiem? Czy na pewno możemy się cieszyć z rosnących wynagrodzeń? Można się uśmiechnąć i powiedzieć – “no teraz to będzie fajnie, nareszcie będą płacić tyle ile trzeba”. Jaki to będzie miało wpływ na firmy, które muszą zatrudnić pracowników? Masa ludzi “zagłosowała nogami” i pojechała zarabiać gdzie indziej. Czy nie będzie tak, że inwestorzy zagraniczni też będą zarabiać gdzie indziej? Wysokie koszty zatrudnienia, skomplikowana “papierkologia”, kiepski “kaczorowy” wizerunek na świecie no i na dokładkę coraz wyższe stawki specjalistów. Niby nie jest źle… wzrost PKB na niezłym poziomie itd., ale jakoś to wszystko w połączeniu z wiszącym nad głową kryzysem amerykańskim opisanym wcześniej, może skłaniać do refleksji, że lepiej już było.
Mam nadzieję, że moje czarnowidztwo się nie sprawdzi.

P.S. Proszę o wyrozumiałość. Ekonomistą nie jestem

Dodaj posta do:

W miesięczniku Harvard Business Review (wersja angielska) wrzesień 2007 przeczytałem fajny artykuł o negocjacjach (wizyty w Empiku się przydają ). Niby podejście polegające na spojrzeniu oczami rozmówcy można spotkać w wielu książkach, jednak i tak artykuł dał mi do myślenia. Niektóre artykuły z HBR są naprawdę ciekawe. Stworzyłem mindmapę przy pomocy FreeMinda. W niej zawarłem myśl, którą niesie artykuł. Trochę po angielsku i trochę po polsku.

Dodaj posta do: